Habib Abdurrahman bin Zein bin Ali Al Jufri

From Wiki Aswaja NU
Share/Save/Bookmark
Jump to: navigation, search

Riwayat Hidup dan Keluarga

Lahir

Sayyidy al-Habib Abdurrohman bin Zein bin Ali bin Ahmad al-Jufri dilahirkan tahun 1938 di Semarang. Ayahanda beliau seorang ulama’ yang terkenal dengan ketinggian akhlaqnya, keluasan ilmunya, kesederhanaan hidupnya, yaitu Sayyidy al Habib Zein bin Ali bin Ahmad al-Jufri, Ibunda beliau adalah wanita sholehah Sayyidah Hababah Sidah binti Muhdlor Assegaf.


Wafat

Sayyidy al-Habib Abdurrohman bin Zein bin Ali bin Ahmad al-Jufri berpulang ke rahmatulloh pada tanggal 26 Juli 1997 / 21 Robi’ul Awwal 1417, tepat satu minggu setelah beliau memandikan Sayyidy al-Habib Syeh bin Abubakar Assegaf di Solo. Menjelang beliau berpulang ke rahmatulloh, beliau masih mengisi acara, memberi nasehat ke murid-murid beliau. Nasehat terakhir beliau adalah agar memperhatikan sholat 5 waktu.



Pendidikan

Pendidikan Masa Kecil

Ketika usia beliau 8 tahun, beliau diantar oleh ayahanda beliau ke kota Tarim di Hadromaut (Yaman) untuk belajar pada Sayyid al Habib Abdullah bin Umar As Syatiri. Beberapa guru beliau di sana adalah Sayyidy al-Habib Alwiy bin Abdulloh bin Shihab, Sayyid AlHabib Ali bin Hafidz bin Syeh Abubakar, Sayyid Al Habib Ali bin Toha al-Haddad dll. Di Hadromaut, beliau mendapat ijazah pembacaan Maulid al-Ahzab secara langsung dari Syekh Muhammad Al Ahzab.

==Perjalanan Menuntut Ilmu" Setelah 8 tahun di Hadromaut, beliau kembali ke Indonesia, beliau belajar pada Sayyid Al Habib Ahmad bin Umar Assegaf (Semarang), Sayyid Al Habib Toha bin Umar Assegaf (Semarang), Sayyid Al Habib Ali bin Ahmad (Pekalongan), Sayyid Al Habib Ali bin Ahmad al-’Atthos (Pekalongan), Sayyid Al Habib Salim bin Ahmad bin Jindan, Sayyid Al Habib Ali bin Abdurrahman As Syatiri (Jakarta), dll.

Beliau mengatakan jika sedang di Jakarta, beliau tidak lupa mengunjungi salah satu dua Habib Ali, yaitu Sayyid Al Habib Ali bin Abdurrahman Al Habsyi dan Sayyid Al Habib Ali bin Husein Al Atthos.


Kisah Teladan Beliau

Beliau selalu mengajarkan pada murid-murid beliau untuk menuntut ilmu, untuk menghadiri majlis-majlis ta’lim, majlis-majlis yang rutin dihadiri beliau adalah majlis pembacaan Maulid Nabi, peringatan Haul, majlis pembacaan shohih Bukhori. Dalam satu kesempatan ketika berada di majlis rohah di kediaman Sayyid Al Habib Abubakar Assegaf (Gresik), beliau berkata, “Seandainya keberkahan majlis ini ditebus dengan uang 1 miliar sekalipun maka tetap tidak akan menggantikan keberkahan majlis tersebut.”

Di Semarang, beliau mengasuh beberapa majlis ta’lim, diantaranya adalah pengajian ahad pagi di kediaman ayahanda beliau di Jl. Pethek 55 Semarang, pembacaan Maulid di Mushola Nurul Iman di kampung Pranakan (kampung beliau), pembacaan manaqib as-Syeh Abdul Qodir al-Jilani tiap malam Jum’at di kediaman beliau, pengajian kitab Ihya’ Ulumiddin tiap Sabtu pagi.

Salah satu amanat beliau, beliau mengajak untuk hidup sederhana dan beliau mengajak istiqomah ikut dalam majlis-majlis beliau. Bahkan ketika hujan dan banjir sekalipun, beliau tetap menghadiri majlis-majlis beliau, meski hanya diboncengkan sepeda motor. Ketika terjadi banjir besar di Semarang tahun 1991, beliau berjalan dari kediaman beliau menengok keadaan kabar murid murid beliau. Beliau pun ketika hadir di majlis beliau di Sragen, beliau hadir berangkat dengan murid-murid beliau naik angkutan umum.

Ada satu hal menarik, ketika beliau menyanggupi untuk mengisi acara tahlil di sebuah rumah, kebetulan rumah shohibul bayt kebanjiran. Beliau meminta agar disediakan kursi, “Mari kita mulai di tempat ini, karena banjir tidak boleh menyebabkan terganggunya hal-hal yang baik.” Tidak ada kebaikan yang ringan, semua kebaikan itu berat, begitu nasehat beliau.

Nasehat-nasehat beliau adalah menghormati orang tua, beliau pernah berkata bahwa kunci hidup beliau adalah Ibu, beliau menganggap murid-murid kecintaan beliau sebagai anak beliau sendiri, kita harus senantiasa bersabar karena sabar tidak ada batasnya, kita harus senantiasa bermusyawarah dalam semua hal, kalau ada sesuatu mintalah pendapat pada yang lebih tua, datanglah ke majlis-majlis kebaikan, majlis ta’lim, ambil yang baik buang yang tidak baik. Tapi kalau majlis-majlis itu sudah mengajarkan untuk bergolong-golongan maka tinggalkanlah majlis-majlis itu karena pasti tidak ada kebaikan di dalamnya.